Focus op Israël: Een document dat elke vriend van Israël zou moeten kennen

Beste vrienden,

De Focus op Israël: Dit is onze voortdurende poging om de verhalen achter de krantenkoppen te delen, om u een dieper inzicht te geven in de strijd, offers en triomfen die zich hier in Israël afspelen. Deze maand schrijven we u niet over een slagveld of een grensstad. We schrijven over een document. Het werd onthuld in Bethlehem, het is gericht aan de wereldwijde kerk en het circuleert mogelijk al in een gemeente bij u in de buurt. Het heet Kairos Palestina II, en wij geloven dat elke gelovige die Israël liefheeft, vooral in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, moet weten wat erin staat.

Wat is Kairos Palestine II?

In november 2025 publiceerde een organisatie genaamd Kairos Palestine, die zichzelf omschrijft als een christelijke Palestijnse beweging, een nieuw theologisch en politiek manifest getiteld ‘A Moment of Truth: Faith in the Time of Genocide’ (Een moment van waarheid: geloof in tijden van genocide). Het werd gepresenteerd tijdens een conferentie in Bethlehem ter gelegenheid van de zestiende verjaardag van het oorspronkelijke Kairos Palestine-document uit 2009 en diende als een hernieuwde morele oproep aan kerken wereldwijd.

Om het nieuwe document te begrijpen, is het nuttig om het eerste document in herinnering te brengen. Het Kairos-document uit 2009 ontkende de historische band van het Joodse volk met het land Israël in theologische termen en bestempelde terrorisme als legaal verzet. Joodse leiders en organisaties veroordeelden het document alom. Rabbijnen merkten op dat het de oude vervangingsbewering nieuw leven inblies dat de Thora, los van de christelijke openbaring, een dode letter is, een idee dat de meeste gevestigde stromingen al generaties geleden hebben verworpen. Het Simon Wiesenthal Center beschreef het als een revisionistisch document vol haat tegen Israël en minachting voor Joden. Toch circuleert het al meer dan vijftien jaar in kerken en activistische netwerken als instrument voor boycotcampagnes.

Kairos Palestine II is geen verzachting van die erfenis. Volgens een gedetailleerde analyse die in januari 2026 werd gepubliceerd door de onderzoeksorganisatie NGO Monitor, zet het nieuwe document die erfenis voort en intensiveert deze.

Wat staat er in het nieuwe document?

Er zijn verschillende thema's die eruit springen.

Ten eerste behandelt het document de Hamas-aanval op Israël op 7 oktober 2023. Het presenteert het bloedbad van Hamas op 7 oktober als het product van decennia van onrecht en blokkade, en stelt dat Israël zich in het geheel niet op zelfverdediging kan beroepen. Het vraagt zich af hoe een kolonisator zich kan verdedigen tegen degenen die het zelf heeft gekoloniseerd. Er wordt weliswaar kort opgemerkt dat de context het doden of gevangennemen van burgers niet rechtvaardigt, maar de algehele benadering beschouwt de dodelijkste aanval op het Joodse volk sinds de Holocaust als een begrijpelijk gevolg van Israëls bestaan, in plaats van een gruweldaad die op zichzelf veroordeeld moet worden.

Ten tweede, de theologie van verzet. Het document verpakt politieke strijd in de taal van het geloof en verklaart dat vasthouden aan geloof en hoop verzet is, dat bidden verzet is en dat het beschermen van heilige plaatsen verzet is. Het herbevestigt wat het het recht noemt van alle gekoloniseerde volkeren om zich tegen hun kolonisatoren te verzetten. Wanneer verzet wordt voorgesteld als een goddelijke roeping, terwijl terrorisme onbenoemd en onveroordeeld blijft, zouden gelovigen zich kritische vragen moeten stellen.

Ten derde, de manier waarop het omgaat met antisemitisme. In plaats van het antisemitisme dat in de eigen geschiedenis is verankerd onder ogen te zien, veroordeelt het document degenen die de beschuldiging van antisemitisme uiten en presenteert dergelijke zorgen als een tactiek om Palestijnse stemmen het zwijgen op te leggen. Het verwerpt algemeen aanvaarde kaders voor het vaststellen van antisemitisme, waaronder de werkdefinitie van de International Holocaust Remembrance Alliance, en positioneert zichzelf zelfs als de rechter over wat als echt antisemitisme geldt.

Ten vierde, het oordeel over Israël zelf. Het document beperkt zijn beschuldigingen niet tot specifieke beleidsmaatregelen of grenzen. Het beschrijft de staat Israël, opgericht in 1948, als de voortzetting van een koloniaal project gebaseerd op racisme en ideeën van etnische of religieuze superioriteit, en het gebruikt termen als genocide, apartheid en etnische zuivering om het bestaan van de Joodse staat zelf te beschuldigen. Met andere woorden, dit is geen kritiek op een regering. Het is een ontkenning van Israëls bestaansrecht.

Tot slot bevat het document instructies voor de kerk. Het roept kerken op om hun regeringen onder druk te zetten Israël te isoleren, sancties op te leggen, het land te boycotten en de wapenexport te verbieden. Het gaat zelfs nog verder en spoort kerken aan om elke dialoog te weigeren met iedereen die als zionistisch wordt bestempeld. Dit is de Boycot-, Desinvesterings- en Sanctieagenda, gepresenteerd als een religieuze plicht, en het vraagt christenen om de deur voor hun Joodse buren te sluiten in plaats van te openen.

Waarom gelovigen in de VS en het VK hier aandacht aan moeten besteden

Dit is geen ver verwijderde controverse. Drie christelijke organisaties, de Presbyterian Church USA, United Methodists for Kairos Response en Friends of Sabeel North America, hebben een studiegids voor gemeenten samengesteld, gebaseerd op Kairos Palestine II, die dit jaar, net op tijd voor de vastentijd, is uitgebracht. Dat betekent dat dit document niet alleen in Bethlehem wordt gebruikt. Het wordt verspreid onder kleine groepen, zondagse lessen en kerkraden in de landen waar velen van u wonen en naar de kerk gaan.

We delen dit niet om u ongerust te maken, maar ook om u toe te rusten. De Schrift roept ons op om alles te toetsen en vast te houden aan wat goed is (1 Thessalonicenzen 5:21). Wanneer een document arriveert dat is opgemaakt in de taal van geloof, rechtvaardigheid en vrede, zullen veel oprechte gelovigen het met een gerust geweten aanvaarden, zonder ooit de achtergrond of de doelstellingen ervan te kennen. U kunt degene in uw gemeente zijn die dat wel weet. U kunt vragen waar een studiegids vandaan komt, wat de auteurs ervan over het Joodse volk hebben gezegd en of de theologie ervan ruimte laat voor Gods blijvende verbond met Israël.

In het Verenigd Koninkrijk heeft de zaak zich nog verder ontwikkeld. De Algemene Synode van de Kerk van Engeland stemde overweldigend voor het aanmoedigen van overleg over het Kairos II-document. Om eerlijk te zijn, stemde de Synode niet voor de goedkeuring van de conclusies; ze bevestigde dat het document het verdient om gehoord te worden als een eerlijke weergave van het verhaal dat door de meeste Palestijnse christenen wordt aangehangen. Dat onderscheid is belangrijk, maar is grotendeels verloren gegaan in de daaropvolgende verontwaardiging. Joodse groepen in Groot-Brittannië, christelijk-zionistische organisaties en een aantal protestantse predikanten veroordeelden de stap ten zeerste. Wij zijn van mening dat het een ernstige fout was. Wanneer een historische kerk verklaart dat een document vol verdraaiingen het verdient om gehoord te worden, verleent ze dat document een legitimiteit die het niet heeft verdiend en schaadt ze de geloofwaardigheid van de Heilige Schrift die de Kerk juist geacht wordt te verdedigen.

Waar Visie voor Israël voor staat

Mensen vragen ons soms waarom we partij kiezen in dit conflict. Zijn er niet aan beide kanten grieven? Ons antwoord is eenvoudig: we kiezen de kant van de waarheid. Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij’ (Johannes 14:6). Weinig dingen zijn zo levensveranderend voor een gelovige als het internaliseren van die woorden. In elke situatie waarin een christen moet beslissen waar hij of zij moet staan, is het altijd juist en nooit verkeerd om voor de waarheid te kiezen. En een document dat is gebouwd op verdraaiingen, laster en oude ketterijen in een nieuw jasje, is niet de waarheid.

Al meer dan dertig jaar staat Visie voor Israël op een eenvoudige overtuiging: God houdt zich aan Zijn beloften. Zijn verbond met het Joodse volk is niet ingetrokken en Zijn woord aan Abraham geldt nog steeds: Ik zal hen zegenen die jou zegenen (Genesis 12:3). Wij verwerpen de vervangingstheologie en elke leer die de band van het Joodse volk met hun oude thuisland uitwist of hun ontkrachting verhult in de mantel van geloof.

Ons antwoord op documenten als deze is geen woede en geen wanhoop. Het is liefde in actie. Elke week helpt ons team Joodse en Arabische gezinnen: we voeden de hongerigen, kleden de armen, staan overlevenden van terreur bij en troosten de gebroken harten. Dat is ons verzet: duisternis bestrijden met licht en leugens met waarheid, in daden.

We willen ook iets zeggen over onze Palestijnse christelijke broeders en zusters. Velen van hen verlangen naar vrede, waardigheid en een toekomst voor hun kinderen, en we bidden onvoorwaardelijk voor hen. Hen liefhebben betekent niet dat we Israël haten, en Israël liefhebben betekent niet dat we hen negeren. Het Evangelie is groot genoeg om mededogen te tonen voor beide volken, en dat mededogen wordt tot uiting gebracht in elke daad van vriendelijkheid. Dat is de weg die wij kiezen.

We nodigen u uit om op twee manieren te reageren. Ten eerste, bid. Bid voor de vrede van Jeruzalem, voor de Kerk in de landen en voor de Palestijnse christenen die verlangen naar een andere stem. Ten tweede, sta ons bij in praktische compassie. Uw gift helpt ons om de Israëli’s te blijven dienen met voedsel, hulp en hoop in een tijd waarin ze door de wereld belasterd worden. U kunt vandaag nog geven. HIER.

De waarheid heeft getuigen nodig. Dank u wel dat u er één van bent.


Shalom en zegeningen,

Barry & Batya Segal