Parashat Behar - Vertrouwen Boven Zorgen

donderdag 19 mei 2022

Doe mee met de lezing van Parashat Behar van deze week uit Leviticus 25:1 - 26:2, wat 'op de berg' betekent. We zullen de vrijgevigheid van God onderzoeken en de instructies die hij aan de Israëlieten geeft met betrekking tot hun gewassen en velden.

 

Door deze Parasha zullen we leren over het rechtvaardige karakter van God om voor de armen en de vreemdeling onder ons te zorgen en hoe, wanneer we hem vertrouwen en de velden laten rusten (zoals we doen op een sabbatdag), Hij vermenigvuldigt wat we Hem gaven als een offer.

Een Sabbatdag Voor de Velden

Het volk van Israël is op de berg Sinaï bijeengekomen om Gods instructies te horen met betrekking tot het land dat hij hun in Israël zou geven. Hij begint met het stellen van zijn normen voor rust, net zoals Hij deed in de hof van Eden, door te stellen in Leviticus 25:1-4:

"Toen Mozes op de berg Sinaï was, gaf de Here hem de volgende aanwijzingen voor het volk Israël: ‘Wanneer u in het land dat Ik u ga geven aankomt, moet u het land een jaar voor de Here laten rusten. Zes jaren mag u uw land inzaaien, uw wijngaard snoeien en uw oogsten binnenhalen, maar het zevende jaar moet u het land rust geven en onbewerkt laten. Zaai uw land niet in en snoei uw wijngaard niet in dat jaar.’

Waarom is rust zo belangrijk voor God? Na de val zou de grond niet gemakkelijk zijn vruchten voortbrengen (Genesis 3:17-19), en zou de mens zwetend het land bewerken.

 

Gods oorspronkelijke bedoeling met de Hof van Eden was dat de mensheid ervan zou genieten zonder zich zorgen te maken over voedsel of voorzieningen. Hij gebood hen ook om op de zevende dag van de week te rusten en noemde die dag 'sabbat', wat in het Hebreeuws ‘ophouden, of in beslagnemen’ betekent.

 

In Leviticus breidt God niet alleen zijn gebod uit om op de sabbat te rusten, maar breidt het ook uit tot de grond en de gewassen die ze opleveren.

 

Vervolgens laat hij ze kennismaken met een nog grotere standaard van rust, het Jubeljaar waarin ze:(vers 8): “Na zeven maal zeven sabbatsjaren, moet u in het erop volgende jaar op de tiende dag van de zevende maand, dus op de Grote Verzoendag, de bazuinen luid en lang over het land laten schallen.

 

Hij legt uit dat (verzen 11-12): “Zo zal elk jaar een jubeljaar zijn! In dat jaar zult u niet zaaien en ook geen veldgewassen of druiven oogsten, want het is een Heilig jubeljaar voor u. In dat jaar zal uw voedsel bestaan uit de gewassen die vanzelf op het land opkomen.”

 

Verder legt hij uit dat in het jubeljaar ieder naar zijn eigen eigendom moet terugkeren.

Hij vergeet de armen nooit

God instrueert de mensen dan hoe ze met hun land en eigendommen moeten omgaan en hoe ze de Heer moeten vrezen terwijl ze eerlijk met de armen omgaan.

 

God gebiedt niet alleen rust aan de capabele onder het volk van Israël of rust aan de grond, maar ook aan de rusteloze van de samenleving - de armen en behoeftigen.

 

Stel je voor dat je in een positie bent waarin je geen middelen hebt om voor jezelf te zorgen; elke dag is een strijd, en je enige manier om te overleven is te smeken om vriendelijkheid en genade. Voor de armen en behoeftigen is er geen rust voor lichaam of ziel; evenmin hebben zij iets aan hun kinderen te bieden en geen erfenis om door te geven.

 

Hoewel ze niet hebben gezwoegd, gestreefd of gezweet voor de velden om hun oogst op te leveren, noch iets hebben aangeboden om de goederen ervan te kunnen kopen, acht God ze waardig om te ontvangen en de rust in te gaan (Leviticus 25:35-36) :

"Als uw broeder verarmt, bent u verplicht hem te helpen, nodig hem uit als gast onder uw dak. Ongeacht of hij Israëliet of buitenlander is. Vrees uw God en laat uw broeder bij u wonen en bereken geen rente over het geld dat u hem leent.”

Vandaag in Israël

In Israël nemen tegenwoordig veel boeren die de grond bewerken een "Shnat Shmita", een 'vrij jaar' waarin ze geen gewassen verbouwen. Vaak hangen ze een bord aan de rand van hun veld langs de kant van de weg met de tekst: "We houden het zevende jaar".

 

De wereld zou kunnen denken dat het een dwaze beslissing is om het zevende jaar vrij te nemen. In de huidige economie, die geen rust kent en de concurrentie hevig is, kunnen veel ondernemers of boeren het zich niet veroorloven zulke lange pauzes te nemen, wat de druk van hun dagelijkse sleur in een steeds veranderende en nooit stabiele economie vergroot.

 

Het is een groot risico om te nemen, en toch voor degenen die hun vertrouwen op God stellen, zou het grotere risico zijn om zelfvoorzienend en onafhankelijk van Hem te zijn, aangezien streven tot onrust leidt.

 

Voor degenen die bang zijn dat ze niks zullen hebben of zichzelf tekortschieten, begrijpt God hun bezorgdheid en zorgen. En aardig voor ons zijn in onze zwakheid, biedt een belofte. In deze belofte herinnert Hij ons eraan dat als we doen wat juist is, Hij zal gebieden dat er zegeningen op ons zullen rusten (verzen 18-22):

"Vrees uw God en overvraag elkaar niet! Want Ik ben de Here. Gehoorzaam mijn wetten als u veilig in het land wilt leven. Het land zal een goede opbrengst geven, zodat u genoeg te eten hebt terwijl u daar in veiligheid woont. Als u vraagt: ‘Maar wat moeten wij in dat zevende jaar eten, als we niet mogen zaaien en oogsten?’ zal het antwoord zijn: in het zesde jaar zal Ik de oogst zegenen en deze zal zó groot zijn dat u genoeg hebt tot de oogst in het negende jaar wordt binnengehaald, dus voor drie jaar.”

Reflectie: maak je geen zorgen

De verleiding om je zorgen te maken is begrijpelijk, en toch biedt God een grotere oplossing voor onze behoefte aan voedsel, kleding en huisvesting.

 

In Mattheüs 6:26-33 herinnert Yeshua ons er geduldig aan om onze zorgen op Hem te werpen in plaats van de last alleen te dragen:

"Let eens op de vogels. Die maken zich geenzorgen over wat zij moeten eten. Zij hoeven niet te zaaien of te oogsten of te bewaren, want God geeft hun wat zij nodig hebben. U bent voor Hem toch meer waard dan de vogels? Al die zorgen maken uw leven geen dag langer. …Geef het Koninkrijk van God en het doen van zijn wil de hoogste plaats in uw leven. Al het andere zal u dan geschonken worden."

We moedigen je aan om deze verzen te lezen en erover na te denken. Concentreer u op Gods koninkrijk en de geestelijke of tastbare grond en akker van uw leven en hart, en kijk waar God u vraagt te rusten en te lenen aan mensen in nood.

 

Zoals Hij beloofde, zal Hij ervoor zorgen dat je, als je rust, overloopt van zegeningen die veel verder gaan dan je investering, werk of zwoegen.

 

Als we nadenken over deze Parasha, danken we God dat Hij ons de genade heeft gegeven om Hem volledig te vertrouwen en onze zorgen voor voorziening op Hem te leggen.

 

Laten we samen bidden:

“God, help ons alstublieft om ons vertrouwen in U te stellen en te vertrouwen op uw liefderijke goedheid en dagelijks vertrouwen in uw voorziening. Help ons uw instructies in geloof op te volgen. Leid ons om te delen met degenen die uw zorg het meest nodig hebben.”

Recente Gerelateerde Verhalen

Lees onze laatste gerelateerde verhalen en updates.
Rescue
Vreugde geven voor as
vrijdag 2 december 2022
Holding Hands
Het geheim van tante Na’ama
vrijdag 18 november 2022
Mother and Children
Een levensveranderend bezoek - zorgen voor een moeder en haar kinderen
vrijdag 11 november 2022

Download de VVI Nieuws App!

Blijf OP DE HOOGTE van belangrijke gebeurtenissen van over de hele wereld.
LEER hoe ze verband houden met Bijbelse profetieën.
BID voor genade en voorziening waar dat het meest nodig is.

app Playgoogle Play

Ontvang het laatste nieuws & updates

Blijf op de hoogte. Ontvang de laatste verhalen en updates uit Israël. Steun ons in gebed!

Door verder te gaan, ga ik akkoord met de gebruiksvoorwaarden en het privacybeleid.

Blijf Betrokken

Neem contact op

Vision for Israel
P.O. Box 7743
Charlotte, NC 28241
United States
E: info@visionforisrael.com
T: +1 (704) 583-8445
F: +1 (704) 583-8308

Hazon Le’Israel
P.O. Box 9145
Modi'in, 7178451
Israel
E: info@visionforisrael.co.il
T: +972 (8) 978 6400
F: +972 (8) 978 6429

Ontworpen & ontwikkeld door WITH LOVE INTERNET