548 schuilcabines gerealiseerd… De volgende is aan jou
zaterdag 7 november 2026
‘Wie zijn toevlucht zoekt in de schuilplaats van de Allerhoogste, zal verblijven in de schaduw van de Almachtige. Ik zeg tot de HEER: ‘Mijn toevlucht en mijn vesting, mijn God, op wie ik vertrouw.’’
Psalm 91:1-2
Beste vrienden,
Nu november nadert, beginnen velen van u zich voor te bereiden op de feestdagen. Het is een tijd om onze zegeningen te tellen en even stil te staan om God te danken voor Zijn goedheid, waaronder het eenvoudige geschenk van een veilig huis, omringd door de mensen van wie we houden.
Hier in Israël is veiligheid een zegen die nooit als vanzelfsprekend mag worden beschouwd. De dreiging van raket- en projectielaanvallen is niet verdwenen. Sirenes loeien nog steeds zonder waarschuwing, midden in de nacht, midden op schooldag, midden tijdens de maaltijd. In sommige gemeenschappen hebben bewoners slechts vijftien seconden om een veilige plek te bereiken, en veel te veel gemeenschappen hebben helemaal geen veilige plek.
Daarom is Visie voor Israël in 2021 begonnen met het plaatsen van veilige schuilcabines in kwetsbare gemeenschappen in het hele land. Elke schuilcabine wordt geplaatst op plekken waar mensen daadwerkelijk wonen, werken, leren en spelen. We willen u graag over één van deze schuilplaatsen vertellen.
Op 22 juli 2024 plaatsten we drie schuilcabines in het dorp Majdal Shams: één bij de ingang van het voetbalveld, één vlakbij het kinderspeelplaats en één in het centrum van het dorp. Niemand van ons had kunnen vermoeden hoe cruciaal die beslissing zou blijken te zijn.
Vijf dagen later, op 27 juli, sloeg een raket in op het voetbalveld. Bijna honderd kinderen waren daar aanwezig. Twaalf van hen werden vermoord.
Onlangs ontmoetten we in het dorp een moeder genaamd Duaa, precies op de plek waar één zo’n schuilcabine staat. Ons was verteld dat we een vrouw zouden ontmoeten die een onvoorstelbare beproeving had doorstaan. Haar verhaal ontroerde ons tot tranen.
Duaa zag vanuit het raam van haar huis de raket het veld raken. In een oogwenk stond haar wereld op zijn kop.
Overmand door paniek rende ze het veld in op zoek naar haar zoon, maar ze kon hem niet vinden. Op blote voeten, schreeuwend en huilend, bewoog ze zich tussen de gewonden, wanhopig zoekend naar haar jongen te midden van de chaos en terreur. Elke seconde voelde als een eeuwigheid.
Ze bereikte de schuilcabine bij het park, bijna flauwgevallen. Toen kwam er een man uit haar dorp, iemand die haar kende en zei: ‘Jouw zoon leeft nog!’ Duaa was zo overstuur dat ze zijn woorden nauwelijks kon bevatten.
En toen, in een oogwenk, zag ze hem. Haar zoon kwam levend uit de schuilcabine tevoorschijn.
Binnen bevonden zich kinderen die erin waren geslaagd direct na de explosie naar binnen te gaan. Te midden van de vuurzee had het gebouw hen beschut en beschermd, waardoor levens werden gespaard. Duaa's zoon was gewond aan zijn hoofd, arm en schouder, en zijn gezicht en lichaam zaten onder het bloed. Ze snelde naar hem toe en begon hem, met de hulp van anderen, naar de kliniek te dragen. Haar man, een arts, hoorde van de toestand van zijn zoon en haastte zich om te helpen. Samen vonden ze een voertuig dat hen naar het ziekenhuis bracht.
De weg naar herstel was niet gemakkelijk. De jongen onderging een zware revalidatie. Maar hij heeft het overleefd. Hij leeft nog, en vandaag de dag kan zijn moeder zijn verhaal vertellen.
Een schuilcabine is een constructie van staal en beton. Voor Duaa's familie markeert het het punt waarop hun leven zich in tweeën splitste: de momenten waarop ze dachten hun zoon te hebben verloren, en het moment waarop ze ontdekten dat hij nog leefde. Achter elke schuilcabine schuilt hoop. Achter elk kind dat het overleefde, staat een hele familie die hun leven weer op de rails kreeg.
Dankzij de vrijgevigheid van trouwe vrienden zoals u hebben we tot vandaag 548 schuilplaatsen geplaatst. Elk van deze schuilcabines bestaat omdat iemand ervoor heeft gekozen te doneren. Iemand zoals u heeft besloten dat een gezin dat ze nooit zullen ontmoeten, bescherming verdient. We kunnen u daar niet genoeg voor bedanken.
Maar de sirenes zijn niet gestopt, en wij kunnen ook niet stoppen. Er zijn nog steeds gemeenschappen die wachten. Er zijn nog steeds schoolpleinen, bushaltes en speeltuinen zonder enige bescherming. Schuilcabine nummer 549 moet nog gebouwd worden, en de volgende ook.
Soms hangt het verschil tussen leven en dood af van één enkele beslissing, één enkele daad, één enkele schuilplaats op de juiste plek. Terwijl u deze feestdagen dankbaar bent voor een dak boven uw hoofd en de rust in uw buurt, vragen wij u om die rust ook te brengen naar een gezin in Israël dat die rust nog niet heeft. Uw gift van vandaag gaat rechtstreeks naar de installatie van de volgende veilige schuilcabine in een gemeenschap die er dringend behoefte aan heeft. Om te doneren, kunt u terecht op deze link: https://www.visionforisrael.com/nl/give Bestem uw donatie voor ‘Medische hulp en noodhulp’ (zie ‘Wijs mijn donatie toe aan’, via het drop-down menu.)
Heel hartelijk bedankt dat u zo de bevolking van Israël steunt.
Met dankbare harten,
Barry & Batya



